English
Anabelizim

“Cili është llumi i vërtetë?” – një reflektim nga Dalina Buzi

“Cili është llumi i vërtetë?” – një
Foto e gjeneruar me AI

Në një shkrim të shkurtër, por therës, Dalina Buzi analizon dy skaje të së njëjtës shoqëri: “llumin”, siç e quajnë elitat shtresën e varfër, dhe elitat, që e konsiderojnë veten të përjashtuara nga përgjegjësia morale. Shkrimi i saj nxjerr në pah hipokrizinë, indiferencën dhe justifikimin e devijimeve, nga poshtë deri lart në piramidën sociale.

Nga martesat e vajzave 12-vjeçare me burra të rritur, te ndarjet e shtratit mes gruas dhe dashnores, e deri te maskimi i perversitetit si “spiritualitet” në shtresat e pasura, Buzi shtron pyetjen: cili është llumi i vërtetë? 

Pa dhënë një përgjigje të thjeshtë, ajo na fton të reflektojmë: kur njëra shtresë nuk e fsheh dot mëkatin, dhe tjetra e filozofon – kush është realisht llumi?

Shkrimi i plotë:

Llumi* dhe Elita ndajnë të njëjtin (jo) moral. Llumi s’ka ç’të humbasë, ndaj s’ka frikë. Elita është aq e izoluar nga paraja dhe pushteti, sa ka humbur kontaktin me frikën.

Perversiteti tek Llumi nuk diskutohet si dëshirë ekstreme apo si fantazi e errët. Thjesht ndodh. 12-vjeçare që martohen me burra 30 vjeç. Mbesat që ngacmohen nga xhaxhallarët. Burra që ndajnë krevatin mes gruas dhe dashnores.

Askush nuk shqetësohet për gjykim. Sepse askush nuk i gjykon. Sepse askush mbi atë shtresë nuk ka realisht kontakt me ta. Llumi nuk i duhet askujt. As qeverive. Ekzistenca e tyre vlen më pak se e qenve të rrugës.

Tek Elita, perversiteti lind nga tepria. Normaliteti nuk josh se ka çmim të ulët. Sa më shumë distancohet nga realja, aq më të vegjël e të shitshëm i duken njerëzit. Elita e ka provuar që gjithçka blihet. Dhe nëse nuk blihet, heshtet.

Në fund të shoqërisë, perversiteti është rutinë. Në majë të saj, perversiteti është ceremoni.

Elita kërkon t’i japë kuptim devijimit të vet. Ta quajë “të merituar”. Ta filozofizojë si “takim me anën e errët”. Sa më shumë “elitarë” i nënshtrohen, aq më shumë e spiritualizojnë, në përpjekje për t’i shpëtuar ndërgjegjes. Jeffrey Epstein kishte ndërtuar një tempull në ishullin e tij.

Ghislaine Maxwell “gjuante” vajza në zonat më të varfra të Miamit, ku familjet jetonin në rulota. “They’re nothing. They’re trash.” Citohet në dokumente t’i ketë pohuar një shoqeje.

Llumi* nuk e diskuton perversitetin. Nuk e justifikon. As nuk përpiqet ta maskojë.

Elita e maskon me filozofi.

Po cili është llumi i vërtetë?

 
 
 
 
 
View this post on Instagram
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by Dalina Buzi (@dalinabuzii)

Shënim: Termi “Llumi" përdoret këtu si referencë ndaj mënyrës se si vetë elita i etiketojnë shtresat më të varfra të shoqërisë. “Llumi” është sinonimi më i afërt në shqip i termit “trash” në anglisht.

Mos humbisni edhe

REELS

💍

Pakëz art ✨

Ministrja e Shtetit për Sigurinë Ekonomike në Qeverinë e Japonisë, Kimi Onoda u vonua rreth pesë minuta në mbledhjen e Kabinetit të mbajtur në Zyrën e Kryeministrit mëngjesin e datës 6 mars, teksa momenti është bërë viral, duke dëshmuar edhe njëherë korrektesën e japonezëve.

Provojeni 😈

Nëse s’je regjistruar ende në @sunride.al , çfarë po pret? 🚴‍♀️ Tani me kodin ANABEL20, mund të përfitosh ulje për të përjetuar një super eksperiencë! ;)

🤓

😂😂😂

Më 3 mars, në skenën madhështore të Palais Garnier në Paris, mes shkëlqimit dhe solemnitetit të modës së lartë, një 10-vjeçar do të ngjitej në pasarelë për të sfiduar çdo pritshmëri. Në mesin e pëlhurave prej mëndafshi, xhaketave, fustaneve të qepura deri në detaj dhe vrullit të ethshëm të prapaskenës, ishte edhe Max Alexander. Rrugëtimi i tij nisi pothuajse shtatë vite më parë. Në një kohë kur mezi formonte shkronja në fletore, gishtat e tij të vegjël dinin të palosnin, të qepnin dhe të krijonin. Fillimisht, e ëma mendoi se ishte një fazë kalimtare, ku fëmijët priren të ëndërrojnë, por rezultoi se po rriste një talent. I lindur në Kaliforni nga Jack Alexander dhe Sherri Madison, Max gjeti frymëzimi te motra e tij, Samantha, sot 14 vjeçe. Ajo u bë muza dhe modelja e tij e parë. “Rrobat e para i krijova për të. Kur e shihja t’i vishte, ndihesha më i lumturi në botë,” tha ai në një intervistë për NDTV, me sytë që i ndriçonin nga entuziazmi. Sot, ndërsa shumë bashkëmoshatarë të tij sapo zbulojnë pasionet e para, Max Alexander po hyn në tempullin e modës botërore, duke dëshmuar se talenti nuk njeh moshë, por vetëm përkushtim, guxim, imagjinatë dhe pakëz bekim nga Perëndia.

E mbani mend besoj 🤨🤨🤨

Le të themi se interneti nuk e priti edhe aq mirë 🤓 🎥 : Friends Keep Secrets Podcast

"What is the real scum?" - a reflection by Dalina Buzi

“Cili është llumi i vërtetë?” – një
AI-generated photo

In a short but poignant piece, Dalina Buzi analyzes two extremes of the same society: the “scum,” as the elites call the poor, and the elites, who consider themselves exempt from moral responsibility. Her writing highlights hypocrisy, indifference, and justification of deviations, from the bottom to the top of the social pyramid.

From the marriages of 12-year-old girls to adult men, to bed-sharing between wives and lovers, to the disguise of perversion as "spirituality" among the wealthy, Buzi asks the question: who is the real scum? 

Without offering simple answers, it invites us to reflect: when one layer cannot hide sin, and the other philosophizes about it – who is really the scum?

Full text:

The Scum* and the Elite share the same (non)morality. The Scum has nothing to lose, so he is not afraid. The Elite is so isolated from money and power that he has lost touch with fear.

Perversion in Llumi is not discussed as an extreme desire or a dark fantasy. It just happens. 12-year-olds marrying 30-year-old men. Nieces being harassed by uncles. Men sharing a bed with their wives and mistresses.

Nobody worries about judgment. Because nobody judges them. Because nobody above that level has any real contact with them. Nobody needs the sludge. Not even governments. Their existence is worth less than that of street dogs.

In the Elite, perversion arises from excess. Normality does not seduce because it has a low price. The more it distances itself from reality, the smaller and more saleable people seem to it. The Elite has proven that everything can be bought. And if it is not bought, it is silent.

At the bottom of society, perversion is routine. At its peak, perversion is ceremony.

The elite seeks to give meaning to its own deviance. Call it “deserved.” Philosophize it as an “encounter with the dark side.” The more “elites” succumb to it, the more they spiritualize it, in an attempt to escape their conscience. Jeffrey Epstein had built a temple on his island.

Ghislaine Maxwell "hunted" girls in the poorest areas of Miami, where families lived in trailers. "They're nothing. They're trash," she is quoted in the documents as saying to a friend.

Llumi* does not discuss perversity. It does not justify it. Nor does it try to disguise it.

The elite disguises it with philosophy.

But who is the real scum?

 
 
 
 
 
View this post on Instagram
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by Dalina Buzi (@dalinabuzii)

Note: The term "Llumi" is used here as a reference to the way the elite themselves label the poorest layers of society. "Llumi" is the closest synonym in Albanian for the term "trash" in English.

×