Foto: Olsa Muhameti dhe Jonida Vokshi

Në botën e medias, kritika nuk është diçka që e zgjedh; është si reklamat e bezdisshme në YouTube - do s’do, do t'i marrësh. Por çfarë bën diferencën nuk është kritika vetë, por mënyra se si e kthen mbrapsht. 

Rasti i parë: Alketa Vejsiu dhe Olsa Muhameti

Alketa Vejsiu ngriti disa pikëpyetje për “Big Brother VIP Kosovë”. Jeni apo jo dakord me të, Alketa foli për programin, etikën e tij, mënyrën si ndërtohet dhe çfarë mesazhi çon në publik, sipas saj. Pra, një kritikë ndaj produktit.

Pastaj erdhi reagimi i Olsës dhe aty atmosfera ndryshoi. Në vend që të fliste për formatin, për rregullat, për vizionin e saj, ose për çfarë nuk pajtohej me Alketën, Olsa e ktheu topin drejt e te personi: “Mbretëresha e programeve të vyshkura”, “e rreme”, “fasadë, jo brendi”. Pra, toni i Olsës tregonte qartë se përgjigjja e saj nuk e kishte kaluar filtrin emocional.

Ky është një nga kurthet më të zakonshëm kur të kritikojnë: ta marrësh personale atë që nuk është personale. Në momentin që ndodh, reagimi bëhet me zemërim dhe, kur zemërimi flet, argumentet heshtin. Olsa humbi mundësinë të shpjegonte vizionin e saj, të sqaronte procesin editorial, ose të mbronte programin përmes argumenteve.

Rasti i dytë: Jonida Vokshi dhe “pret pak reagim”

Nga ana tjetër, kemi Jonida Vokshin, e cila lexoi edhe shënimin teknik në skaletë “(pret pak reagim)”. Interneti e pa, qeshi, e shpërndau, e ktheu në meme. Ajo vetë? Bëri atë që shumica prej nesh ndoshta do të bënim: e mori me sportivitet. Ajo postoi një foto dhe një mbishkrim me humor "pret pak reagim" dhe kjo është interesante: sepse humori është një mënyrë fantastike për të shuar “zjarre”.

Por, sportiviteti nuk mjafton gjithmonë. Ka momente ku publiku pret një reflektim profesional. Çdo moderator e di që sponsori është territor i shenjtë dhe leximi i tij kërkon përqendrim total. Duke mbetur vetëm te shakaja, Jonida e humbi mundësinë të përcillte një mesazh të vogël, por shumë të vlefshëm: “po, gabova, dhe do të përpiqem të jem më e kujdesshme live.” Reagimi i saj ishte reagim simpatik, njerëzor, por pak i cekët nga këndvështrimi profesional. Bukur për Instagram, por jo për standardet e televizionit.

Çfarë mësojmë ne?

Ne mësojmë nga këto dy episode se reagimi ndaj kritikës është një test karakteri profesional. Kur reagojmë me sulm personal, sikurse ndodhi në rastin e Olsës, humbim jo vetëm mundësinë e debatit, por edhe profesionalizmin që një figurë publike duhet të ruajë. Jonida na tregon çfarë fiton kur zgjedh të qeshësh, por edhe çfarë humbet kur nuk shkon deri në fund me reflektimin.

Menaxhimi i kritikës nuk matet me ashpërsinë e fjalëve apo me shpejtësinë e përgjigjes, por me aftësinë për të ruajtur qetësinë, për të dalluar kritikën nga sulmi, për të pranuar gabimet dhe për të reflektuar kur është e nevojshme.

Në fund, nuk është kritika dhe as gafat që të poshtërojnë; është mënyra se si zgjedh t’i përballosh. Reagimi yt është karta e identitetit profesional dhe vetëm ti vendos nëse ajo kartë do të shkruhet me maturi, profesionalizëm dhe integritet.