Foto: karalaynebeckerphoto/ Pinterest

Këtë letër po e shkruaj duke të të patur ty ngjitur meje, e megjithatë ti nuk e di.

Është shumë e çuditshme sesi jeta të bën të përjetosh ngjarje dhe çaste që as në ëndrrat e tua nuk e imagjinon se mund t'i përjetosh.

Unë kurrë nuk kisha menduar se do isha këtu ku jam, me ty në krah, në çdo moment timin të mirë, po sidomos të keq, duke përjetuar historinë e dashurisë që e ëndërroja që e vogël.

Këtë letër e shkruaj vetëm për të të falenderuar dhe treguar sesa shumë të dua dhe se si ma ke bërë jetën diell. Faleminderit që më qëndron pranë atëherë kur unë nuk duroj as veten, që del përtej çdo mundësie për të plotësuar çdo tekë timen, që më shtrëngon dorën dhe më udhëzon në çdo stuhi që jeta më ofron.

Faleminderit për fjalët e bukura, puthjet e pafundme që më jep kur më ka zënë gjumi e ti mendon se nuk i ndiej, por unë i ndiej të gjitha. Faleminderit për përqafimet e ngrohta kur bota më tregon sesa e ftohtë është. Me ty ndihem e sigurt, me ty në krah më duket sikur mund t'i dal gjithë botës kundra dhe të fitoj. Me ty mund të jem "unë", pa qenë nevoja të ndryshoj asgjë. Me ty rilinda!

Shpresoj që një ditë të të kthej qoftë dhe gjysmën e atyre që ti ke bërë për mua, çdo luftë e imja për të ecur përpara është për ty, për ne.

Ndoshta ndonjëherë bëhem e tepërt, ndoshta të kam mërzitur shpeshherë, po frika e një jete pa ty shpesh më kaplon dhe kthehet në ëndrrën më të keqe.

Të dua shumë bibi im, i miri im, njeriu që në 4 vite më ka dhënë botën në duar. Të paça përherë pranë vetes, në të mirë e në të keq, duke u dashur marrëzisht njëjtë si ditën e parë.

Për bibin, nga A.

- Shkruar për Anabel nga një grua, për rubrikën “Untold Stories” – streha ku rrëfejmë ato çaste kur zemra kërkon të flasë, qoftë për të mirat, qoftë për të vështirat, për ndjesitë më të thella që nuk duam t’i mbajmë brenda. Nëse edhe ju dëshironi të ndani historinë tuaj, na shkruani në letra@anabel.al.