English
Anabelizim

Ti më mësove dashurinë, por më le në duart e heshtjes

Ti më mësove dashurinë, por më le në duart e heshtjes
Foto: juansantos810/ Pinterest

Më mësove dashurinë, më ushqeve ndjenjën e vërtetë të lidhjes dhe në fund më le. Në dorë të kujt?! S'ka përgjigje.

U bë muaj që mendohem dhe nuk arrij ta gjej arsyen pse u largove. A më ke dashur ndonjëherë? Pse nuk isha gruaja e ëndrrave? A më mendon ndonjëherë?

Kisha dëgjuar njerëz që thonë se njeriu një herë dashuron dhe në moshë madhore e kuptova që njeriu dashuron një herë dhe pa arsye.

Mundohem ta bind veten që nuk je më dhe prapë e fajësoj pse nuk arrita të të mbaja, ndërsa ti ike për të mos u kthyer më kurrë.

Më vret fakti që më le pa u dëshpëruar. I mbajta të gjitha mbi kurriz, dhe heshtjen tënde që kam ndjerë për të gjitha pyetjet e mia gjatë 351 ditëve së bashku.

Të ndiej afër dhe pse kam kohë pa të të parë dhe pa të të prekur. Kjo dashuri nuk po ndryshon, po më lodh, po më strapacon, por prapë nuk po mbaron…

- Shkruar për Anabel nga një grua anonime, për rubrikën “Untold Stories” – streha ku rrëfejmë ato çaste kur zemra kërkon të flasë, qoftë për të mirat, qoftë për të vështirat, për ndjesitë më të thella që nuk duam t’i mbajmë brenda. Nëse edhe ju dëshironi të ndani historinë tuaj, na shkruani në letra@anabel.al.

Mos humbisni edhe

REELS

💍

Pakëz art ✨

Ministrja e Shtetit për Sigurinë Ekonomike në Qeverinë e Japonisë, Kimi Onoda u vonua rreth pesë minuta në mbledhjen e Kabinetit të mbajtur në Zyrën e Kryeministrit mëngjesin e datës 6 mars, teksa momenti është bërë viral, duke dëshmuar edhe njëherë korrektesën e japonezëve.

Provojeni 😈

Nëse s’je regjistruar ende në @sunride.al , çfarë po pret? 🚴‍♀️ Tani me kodin ANABEL20, mund të përfitosh ulje për të përjetuar një super eksperiencë! ;)

🤓

😂😂😂

Më 3 mars, në skenën madhështore të Palais Garnier në Paris, mes shkëlqimit dhe solemnitetit të modës së lartë, një 10-vjeçar do të ngjitej në pasarelë për të sfiduar çdo pritshmëri. Në mesin e pëlhurave prej mëndafshi, xhaketave, fustaneve të qepura deri në detaj dhe vrullit të ethshëm të prapaskenës, ishte edhe Max Alexander. Rrugëtimi i tij nisi pothuajse shtatë vite më parë. Në një kohë kur mezi formonte shkronja në fletore, gishtat e tij të vegjël dinin të palosnin, të qepnin dhe të krijonin. Fillimisht, e ëma mendoi se ishte një fazë kalimtare, ku fëmijët priren të ëndërrojnë, por rezultoi se po rriste një talent. I lindur në Kaliforni nga Jack Alexander dhe Sherri Madison, Max gjeti frymëzimi te motra e tij, Samantha, sot 14 vjeçe. Ajo u bë muza dhe modelja e tij e parë. “Rrobat e para i krijova për të. Kur e shihja t’i vishte, ndihesha më i lumturi në botë,” tha ai në një intervistë për NDTV, me sytë që i ndriçonin nga entuziazmi. Sot, ndërsa shumë bashkëmoshatarë të tij sapo zbulojnë pasionet e para, Max Alexander po hyn në tempullin e modës botërore, duke dëshmuar se talenti nuk njeh moshë, por vetëm përkushtim, guxim, imagjinatë dhe pakëz bekim nga Perëndia.

E mbani mend besoj 🤨🤨🤨

Le të themi se interneti nuk e priti edhe aq mirë 🤓 🎥 : Friends Keep Secrets Podcast

You taught me love, but left me in the hands of silence.

Ti më mësove dashurinë, por më le në duart e heshtjes
Photo: juansantos810/ Pinterest

You taught me love, you fed me the true feeling of connection and in the end you left me. In whose hands?! There is no answer.

I've been thinking about you for months and I can't find the reason why you left. Did you ever love me? Why wasn't I the woman of my dreams? Do you ever think about me?

I had heard people say that a person loves once, and as an adult I realized that a person loves once and for no reason.

I try to convince myself that you're gone and I still blame myself for not being able to hold you, while you left, never to return.

It kills me that you left me without giving up. I carried it all on my back, and your silence that I felt for all my questions during the 351 days together.

I feel you close and why I have been without seeing you and without touching you. This love is not changing, it is tiring me, it is exhausting me, but it is still not ending...

- Written for Anabel by an anonymous woman, for the  “Untold Stories”  column – the haven where we recount those moments when the heart wants to speak, whether about the good or the difficult, about the deepest feelings that we don't want to keep inside. If you too would like to share your story, write to us at  letra@anabel.al .

×